Ondertussen is er terug al heel wat tijd voorbij gegaan sinds mijn laatste verhaal. De reden: geen internet in Gin Gin.
Eerst en vooral wil ik zeggen dat Fraser Island meer dan de moeite is voor mensen die echt kunnen genieten van de natuur. Fraser Island is het enige eiland ter wereld waar de ondergrond enkel uit zand bestaat wat het busrit op het eiland een speciale toets geeft. De bussen zijn speciaal aangepast want de busrit is immens hobbelig. Of zoals de chauffeur het zegt: the road is going from bad... to worst. Zeker iets dat je moet gezien hebben als je naar Australië gaat.
Met pijn in het hart moest ik 2 dagen erna Hervey Bay verlaten, ik heb daar echt leuke mensen leren kennen. Maar het was tijd voor mijn volgend avontuur... Gin Gin.
Eenmaal aangekomen in Gin Gin pikte mijn host (Ian) mij op. Zijn huis ligt 30km van de bewoonde wereld (vandaar geen internet). Ik mocht daar hele dagen aan auto's werken, een klein paradijs voor mij dus. Ik heb mij daar echt geamuseerd, ik had mijn eigen huisje met meer dan 200 dvd's, ik heb genoeg films gezien voor een jaar ver. Christine (de vrouw van Ian) maakte iedere dag taartjes en cake'jes. Het is dus goed mogelijk dat ik wat kilo's ben bijgekomen. Al die zaken maken het leed van geen internet te hebben dus een stuk lichter :)
Gisteren ben ik dan vertrokken vanuit Gin Gin naar Rockhampton. Zondag vertrek ik hier terug naar Townsville waar ik ga zoeken voor een betaalde job.